بعد از تو ای هفت سالگی

   ای هفت سالگی

   ای لحظه شگفت عزیمت

   بعد از تو هر چه رفت، در انبوهی از جنون و جهالت رفت

   بعد از تو  پنجره که  رابطه ای بود سخت زنده و روشن

   میان ما و پرنده

   میان ما و نسیم

           شکست

                    شکست
                  
                            شکست بعد از تو آن

   عروسک خاکی

   که هیچ چیز نمی گفت، هیچ چیز  بجز آب،آب،آب

   در آب غرق شد

   بعد از تو ما صدای زنجره ها را کشتیم

   و به صدای زنگ، که از روی حرف های الفبا بر می خاست

   و به صدای سوت کارخانه های اسلحه سازی، دل بستیم

   بعد از تو ما که جای بازیمان زیر میز بود

   از زیر میزها

   به پشت میزها

   و از پشت میز ها

   به روی میزها رسیدیم

   و روی میزها بازی کردیم

   و باختیم، رنگ تو را باختیم، ای هفت سالگی

   بعد از تو ما به هم خیانت کردیم

   بعد از تو ما تمام یادگاری ها را

   با تکه های سرب، و با قطره های منفجر شده ی خون

   از گیجگاه های گچ گرفته ی دیوارهای کوچه زدودیم

   بعد از تو ما به میدان ها رفتیم

   ((زنده باد،

               مرده باد))

   گفتیم

   و در هیاهوی میدان ، برای سکه های کوچک آوازه خوان

   که زیرکانه به دیدار شهر آمده بودند ، دست زدیم

   بعد از تو ما که قاتل یکدیگر بودیم

   برای عشق قضاوت کردیم

   و همچنان که قلب هامان

   در جیب هایمان نگران بودند

   برای سهم عشق قضاوت کردیم

   ...